Aby postępujące zmiany klimatyczne nie pozostawały jedynie w sferze teoretycznych rozważań, niezbędne jest ich stałe monitorowanie. Im więcej danych – z im bardziej zróżnicowanych miejsc – tym lepiej. Pod tym względem Himalaje są szczególnie istotne. Ze względu na bardzo ograniczoną działalność człowieka, można tam badać klimat w jego wyjątkowo czystej postaci. I tak też poczynili naukowcy z Chińskiej Akademii Nauk. Właśnie podsumowali zmiany klimatyczne na Mount Everest.

Raport, który opublikowano w czasopiśmie Earth-Science Reviews, dotyczy przede wszystkim okolic Mount Everest. Jak jednak zaznaczają autorzy, potrzebne są dalsze badania – zwłaszcza w najwyższych partiach Himalajów, do których dostęp jest utrudniony.

Co ustalono – jakie zmiany klimatyczne na Mount Everest udało się zaobserwować?

Pozyskane świeże dane i ich odniesienie do kontekstu historycznego nie zaskakuje. Potwierdza to, co obserwujemy też w innych miejscach. Warto jednak zwrócić uwagę na konkretne liczby, bo to właśnie one pokazują skalę i tempo zachodzenia zjawisk.





  • W XX w. odnotowano wyraźne ocieplenie w rejonie Mount Everest. Od lat 60. ubiegłego stulecia średnia temperatura podnosiła się o ok. 0,33°C na dekadę.
  • Obserwacje meteorologiczne w latach 1961-2018 nie wykazały natomiast zauważalnej różnicy w poziomie opadów.
  • Tempo ocieplania jest wyższe w okresie zimowym niż letnim.

Pokazano też, jak zmienia się sam region.

  • Od lat 70. XX wieku do 2010 r. zmalała powierzchnia lodowców w rejonie Mount Everest i wynosi obecnie ok. 3.266 km2. W konsekwencji wyraźnie wzrósł napływ wody do rzek.
  • Wzrósł ogół powierzchni zajmowanych przez jeziora lodowcowe – z 106,11 km2 w 1990 r. do 133,36 km2 w 2018. Przybyło 215 jezior lodowcowych (z 1275 do 1490).

„Wszystkie te zmiany oznaczają, że region Mount Everest wykazuje hydrologiczną odpowiedź na globalne ocieplenie”, tłumaczy prof. Kang Shichang, pod którego kierunkiem prowadzone są badania. Dodaje też, że w ciągu następnych dziesięcioleci zmiany klimatyczne na Mount Everest mogą przyspieszać, potencjalnie zagrażając bezpieczeństwu źródeł wody w położonych niżej obszarach.

Są też i pozytywne wiadomości – powietrze w najwyższych partiach Himalajów pozostaje stosunkowo czyste. Jest to związane z niedostępnością regionu oraz niewielką aktywnością człowieka. Ponieważ jednak różnego rodzaju zanieczyszczenia potrafią przenosić się na duże odległości, niezbędne jest ich dalsze monitorowanie. Podobnie zresztą jak pozostałych czynników, co pozwoli lepiej śledzić zachodzące w przyrodzie zmiany i – być może – wnioskować na temat sposobów ograniczania tych negatywnych.


Zdjęcie tytułowe: Park Narodowy Langtang (Sergey Pesterev/Unsplash)
Źródło: Earth-Science Reviews via Phys.org

Napisz komentarz